Legenda
O Popielu
- Książę, twoja ziemia popada w ruinę.
Powinieneś zaprzestać zabaw i zając się swoim krajem. - mówili, przyjeżdżając do
Kruszwicy, jednak Popiel ich nie słuchał.
Nie słuchał również swoich poddanych, którzy
przychodzili do zamku, aby książę rozstrzygał ich spory. Przypominali mu o
obowiązku obrony przed najazdami barbarzyńskich plemion z Północy, o prastarym
zwyczaju zwoływania wieców ludowych. Książę wolał jednak spędzać czas, polując
ze swą małżonką.
Tylko czasem, wieczorami, zastanawiał się
czy dobrze postępuje. Pewnego razu zwierzył się swojej żonie.
- Nie słuchaj ich, Popielu, to źli
doradcy.- Ale pomyśl - chłopi grożą buntem, jeśli moi stryjowie ich poprą, pozbawią mnie władzy!
- Ach, jest na to sposób - uśmiechnęła się zła księżna, podając Popielowi małą buteleczkę z trucizną - Wyprawimy ucztę. Zaprosimy na nią wszystkich twych stryjów i podamy najwspanialsze potrawy i najlepsze wino. A potem pozbędziemy się problemów.
Zaskoczeni stryjowie przyjęli zaproszenie i przybyli na ucztę. Mieli nadzieję, że Popiel wreszcie postanowił się zmienić i zadbać o swoje ziemie. Gdy wznieśli toast winem przygotowanym przez księżną, trucizna natychmiast zadziałała i wszyscy umarli. Gdy zapadła noc, księżna kazała służbie wywieźć ciała i wyrzucić na środku jeziora. Była pewna, że nikt nie odkryje jej spisku i teraz wreszcie nikt nie będzie próbował przekonać księcia do zmiany postępowania.
Jednak po kilku dniach wokół zamku zaczęły gromadzić się myszy. Z każdą chwilą było ich coraz więcej.
- To kara za zło i lenistwo księcia - szeptali
chłopi, gdy myszy omijały ich domy, biegnąc prosto do zamku.
Wkrótce były już w każdym pomieszczeniu i
wszędzie słychać było tupot i popiskiwanie.
- Schrońmy się w starej wieży na wyspie. Tam
nas nie dosięgną te przeklęte gryzonie - powiedział Popiel i razem z żoną
przeprawił się przez jezioro. Jednak myszy nie dały za wygraną. Popłynęły na
wyspę i przegryzły dno łodzi pozostawionej na brzegu, aby nikt nie mógł już z
niej uciec. A potem zaczęły wdrapywać się na wieżę. Popiel i jego żona nie mieli
już gdzie uciec. Myszy rzuciły się na nich i pożarły niegodziwego księcia i
księżną.
Stara wieża stoi nad jeziorem Gopło do dziś. A
żeby nie zapomniano o karze jaka spotkała złego władcę, ludzie nazwali ją Mysią
Wieżą.
super :)
OdpowiedzUsuń